Winterstalling

Vanuit de kuip van de Eowyn, onder de groene buiskap door, over het voordek: de boot vaart met staande mast door een smalle dorpsvaart tussen oude huisjes, richting een ophaalbrug met daarachter een kerktoren, onder een lucht vol schapenwolkjes.

Op een van de laatste dagen dat de bruggen nog volgens het zomerschema draaiden, was ik van plan de boot over te varen naar Wergea, daar had ik een plekje op de wal gereserveerd voor de winter.

De werf Van der Werff in Wergea heeft wel een historische link met mijn familie, gezien mijn betovergrootvader daar in 1906 een roefschip/skûtsje genaamd “De Drie Gebroeders” heeft laten bouwen.

Oude krantenadvertentie: Schipper A. KORFMAKER beveelt zich beleefd aan voor de levering van TURF te Gauw en Omstreken.

Het weer was prima, maar ik was laat, en voor de komende dagen was er serieuze storm voorspeld. Ik besloot daarom, toen ik eenmaal door Leeuwarden heen was, om naar “De Twee Provinciën” te varen, daar had ik immers uitermate goede ervaringen mee, zeer vriendelijke mensen daar!

Door Leeuwarden: vanaf de boot zicht op de scheve Oldehove-toren boven de bomen in herfstkleuren, aan het water van de stadsgracht, onder een blauwe lucht met wolken.

Ik legde met het laatste restje daglicht de boot aan de kant, mooi stormvast, zeilen er al af, dubbele springetjes, helemaal goed. Ik zag niemand bij de werf, maar het was al laat en m’n vervoer stond al klaar om me op te halen. Ik besloot de boot achter te laten en me de volgende dag even netjes te melden.

Dat liep even anders … de volgende dag kwam ik nietsvermoedend het haventje in gelopen, en kon mijn boot nergens bekennen … WTF?

Na een rondje over het terrein bleek dat mijn boot verplaatst was, en toen ik me meldde kreeg ik het hele verhaal. Het bleek dat het haventje waar ik mijn boot ’s avonds had geparkeerd niet bij De Twee Provinciën hoorde, maar eigendom was van een of andere camper- en botenverkoper. Dit was echter vanaf het water totaal niet te zien, geen enkel bordje gaf een aanwijzing welke steiger bij wie hoorde, ik was me van geen kwaad bewust. De camperboer was echter laaiend geworden omdat hij een onbekend schip in z’n haven had gevonden, en was verhaal gaan halen bij De Twee Provinciën. Die waren zich ook totaal onbewust van het verhaal, maar in tegenstelling tot de camperboer waren zij wel behulpzaam en hebben ze de boot maar weggesleept naar hun eigen terrein, waarvoor hulde en mijn grote dank!

De Eowyn, een grijze zeilboot met groene buiskap, ligt met stootwillen netjes afgemeerd in een box langs een kade met gras; op de achtergrond een blauwe bootlift en een traditioneel zeilschip.

Ik had de camperboer met plezier betaald voor het nachtje aan z’n kade, maar deze persoon is blijkbaar niet echt voor rede vatbaar …

Gelukkig was de service bij Van der Werff wel weer van topniveau, en die hebben het bootje keurig op de kant kunnen zetten voordat het echte winterweer begon.

De Eowyn staat in de winterstalling op de wal, op een bok tussen andere zeilboten, met sneeuw op het dek en op het terrein; ervoor staat mijn grijze Tesla in de sneeuw.

Geef een reactie Reactie annuleren