Zomerseizoen 2026

Naast af en toe een dagje op het water is er eigenlijk maar 1 moment per jaar dat ik samen met de kiddo’s het wad op kan.

Gelukkig kon m’n vaste kok en stuurman weer mee. Helaas slechts een kleine 2 weekjes, maar genoeg tijd om een tochtje te maken.

Als eerste moesten we de rolfok fixen. Een stuk profiel was kapot, maar bij nadere inspectie ook het zwarte plastic dat in het profiel zat, tevens had de topwartel z’n beste tijd gehad, en de trommel liep ook niet zoals het hoorde. Daarom via Marktplaats een complete vervangende set gehaald, en van 2 installaties 1 gemaakt … dit bleek nog een aardige klus.

Eindelijk weer het wad op, naar het westen dit keer. Prachtig zeilweer, de boot liep duidelijk erg goed met het schone onderwaterschip en de rolfok draaide als een nieuwe! Ook een mooie echte test voor de nieuwe LiFePO4-accu, en ook die voldeed boven verwachting.

Na een paar nachtjes op Ameland door naar Terschelling.

Toen volgde Vlieland, waar we een absolute topplek hadden in de haven. Ik ken Vlieland niet goed, want van de 4 pogingen die ik ooit gedaan heb om er te komen, slaagden er 2 niet omdat de haven vol was, eentje viel soort van in het water omdat er schade aan het helmhout was (vorige boot), en een keer was in de herfst. Maar ik ben er als kind ooit eens geweest, en had in mijn herinnering dat er een prachtig, heel ondiep zoetwatermeertje was, waar je doorheen kon lopen. Als doel had ik dan ook om mijn kinderen dit te laten ervaren. Echter, toen we de uiteindelijke locatie hadden gevonden, bleek dit meertje al jaren en jaren niet meer te bestaan … dan voel je je wel even heel oud … naja, tenminste een stevige wandeling gemaakt.

Vanaf Vlieland naar Makkum gevaren, altijd een meer dan prima plek, zeker voor de kinderen.

In Makkum wachtten we op mijn zwager om de volgende ochtend met 2 boten in 1x richting Ameland te zeilen. Dat was wel bijzonder, want deze route door het Kimstergat en het vaarwater van de Zwarte Haan is niet altijd bevaarbaar. Het bleek een prachtige zeildag, en een schitterende tocht.

Uiteindelijk weer van Ameland naar Lauwersoog, na een werkelijk schitterende zeiltocht met perfecte wind, en daar de beide Feelings na vele jaren weer eens naast elkaar gelegd (wat lijkt de Eowyn dan ineens een klein bootje …).

Eenmaal thuis weer het vaste ritueel: spullen uitpakken, wasjes draaien, en vervolgens de spullen allemaal weer inpakken. De kinderen omdat ze met hun moeder 3 weken naar Zuid-Europa gingen, ik omdat ik een tripje naar Krakau en Warschau op de planning had.